الکترودهای روکش دار جهت جوشکاری دستی(MMAW)

این فرآیند در حال حاضر بیشترین کاربرد را در صنایع مختلف ماشین­سازی و تولید سازه­های فولادی بر عهده دارد. با استفاده از این روش، جوشکار می­تواند اتصال آلیاژهای فولادی کربنی، کم آلیاژ و فولادهای زنگ نزن، انواع چدن، آلیاژهای آلومینیوم، مس، نیکل، کبالت و … را به خوبی انجام دهد.

قوس الکتریکی عبارت است از تخلیة بار الکتریکی بین دو قطب و یونیزه شدن گاز موجود در منطقة قوس. در این روش انرژی لازم برای اتصال از تشکیل قوس اشاره شده بین دو قطب به دست می­آید. لازم به ذکر است که برای تشکیل قوس، وجود فاصله­ای حدودی ۳ میلی­متر بین الکترود و قطعه کار ضروری است.

در این سیستم جریان الکتریسیته که معمولاً از برق شهر تأمین می­شود توسط منبع قدرت (دستگاه جوشکاری) تقویت شده، شدت جریان متناسب با قطر الکترود و شرایط اتصال تنظیم می­گردد. در این روش الکترود که نقش واسطه را بر عهده دارد از دو قسمت سیم و پوشش تشکیل شده است و با توجه به جنس و مشخصات قطعات مورد اتصال انتخاب می­گردد.

قطر الکترود بر حسب نوع اتصال، نوع درز، ضخامت قطعه­ی کار، وضعیت جوشکاری و مهارت جوشکار تعیین می­شود. قانون کلی آن است که هرگز نباید از الکترودی که قطر آن بیشتر از ضخامت قطعه کار است استفاده نمود. الکترودهای قطور جهت جوشکاری در وضعیت قائم و بالای سر مناسب نیستند زیرا کنترل حوضچه­ی مذاب جوش بزرگ در آن شرایط مشکل است. در جوشکاری درزهای جناغی و لاله­ای باید برای پاس اول از الکترودهای نازک و برای پاس­های بعدی از الکترودهای قطور استفاده گردد.